
Guinness’in yıllardır vazgeçemediği heelless heels, bu soruya kendine özgü bir cevap veriyor. Arkasında alışıldık topuk desteği bulunmayan, ağırlığı ön platformda taşıyan bu ayakkabılar, ilk bakışta yürümekten çok sergilenmek için yapılmış izlenimi veriyor. Ancak asıl ilginç olan, eksik olan topuğun bütün tasarımı değiştirmesi. Ayağın ön kısmından yükselen kalın platformlar, geriye doğru uzanan keskin kavisler, bazen işlemelerle bazen metalik yüzeylerle tamamlanan formlar… Alışıldık bir ayakkabının parçaları yer değiştirince ortaya neredeyse başka bir nesne çıkıyor.
Noritaka Tatehana’nın geleneksel Japon ayakkabılarından ilham alan yüksek platformları ve Natacha Marro’nun daha sert, alışılmadık siluetleri, heelless heels’in ne kadar farklı biçimlere bürünebildiğini gösteriyor. Guinness’in gardırobunda kimi zaman çiçek işlemeli, kimi zaman kristallerle kaplı, kimi zamansa neredeyse bir mimari maketi andıran modeller karşımıza çıkıyor. Hepsinin ortak noktası ise yalnızca yükseklikleri değil, ayağın duruşunu ve bedenin dengesini değiştirmeleri. Bir ayakkabının biçimi, onu giyen kişinin bütün siluetini yeniden kurabiliyor.
Böylesine iddialı bir tasarımın ilk akla getirdiği soru da kaçınılmaz: Bunlarla nasıl yürünüyor? Guinness’in cevabı ise onları gerçekten giymek. Davetlere katılıyor, sokakta yürüyor, hatta kayıt stüdyosunda şarkı söylüyor. Bir röportajında heelless heels ile yürürken çıkardığı sesin değiştiğini ve bu ayakkabıların şarkı söyleyişini bile etkilediğini anlatıyor. Başkası için yürümeyi zorlaştıracak bir çift ayakkabı, Guinness’in üzerinde son derece doğal görünüyor.


Nick Knight’ın Floating World çekiminde Tatehana tasarımları bu kez fotoğrafın bütün kompozisyonunu belirliyor. Guinness’in uzayan silueti, keskin hatları ve havada asılı kalmış gibi görünen duruşuyla ayakkabının nerede bitip bedenin nerede başladığını ayırt etmek zorlaşıyor. Aynı modellerin sokak fotoğraflarında yarattığı etki ise bambaşka. Stüdyoda heykelsi görünen bir form, kaldırımlarda ve merdivenlerde gerçek hayatın beklenmedik bir parçasına dönüşüyor.
Heelless heels’in Guinness’in stilinde bu kadar yer edinmesinin nedeni belki de tam olarak burada. Onları tek bir tasarımcının imzası, gelip geçici bir moda denemesi ya da yalnızca sergilenmek için yaratılmış parçalar olarak görmüyor. Farklı dönemlerden gelen bu ayakkabılar, McQueen tasarımları, arşiv parçaları ve gündelik kıyafetlerle aynı gardıropta buluşuyor. Kimi insanların yalnızca fotoğraflarda görmeye alıştığı bir ayakkabı, Guinness’in hayatında bir sonraki adımına eşlik ediyor.

Belki de mesele topuğun eksik olması değil. Daphne Guinness’in onu hiç aramıyor oluşu.