Violently, Beautifully.
Bulanıklık, net bir görüntüden daha güzel olabilir. Neyle karşılaşacağınızı bilmeden bir duruma girip, yol boyunca sürprizler bulmak, onun deyimiyle. Ve, aynı fikirdeyim. Siyah ile beyaz arasında, imgeler ve sezgiler üzerine bir araya geliyoruz. Bir iddia ve bir itiraf. İçtenlik ve ihtişam. Birlikte var olamayacak iki uç, yine de iç içe… şiddetle, güzellikle.
Hepsinin kaynağı sürtüşme. Kaydırıyor, tüketiyor, arşivliyoruz. Tümü aynı gri. Bu tekdüzeliği reddedenler için; günlük bir doz Kertin Vasser. Bir kez kendini açtığında, hamlığını, küstah özgüvenini, tanıdık aşırılığını hissetmemek mümkün değil. “Dönüm noktam, başkalarının ‘iyi fotoğraf’ anlayışını taklit etmek zorunda olmadığımı fark ettiğim andı. Çıkarılacak ders basit, kendi gözün için özür dilemeyi bırak. Dağınıklığa güvendiğimde, flaşa, o tuhaflığa alan açtığımda hepsi stile dönüştü,” diyor. Kısaca şöyle: Sanatınla barışmak, önce kendinle barışmaktan geçiyor. Ama dürüst olalım, başka ne beklenebilirdi ki?
YANKI Senin için ikigai nedir?
KERTIN
YANKI Konfor alanları hakkında ne düşünüyorsun?
KERTIN
YANKI Sanatçının en büyük korkusu nedir?
KERTIN
YANKI Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekil buluyor?
KERTIN
YANKI Yaratıcılık senin için ne anlama geliyor?
KERTIN
YANKI Rüyanın bir kamerası olsaydı neyi görürdü?
KERTIN
YANKI İzleyicilerinin neyi unutmasını istiyorsun?
KERTIN
Photography by Kertin Vasser
Words by Yankı Tan